Sormuyorum..

    Yavaşça dokun yaralarıma.

       Yavaşça...

    Annesi dün ölmüş çocuklara dokunurcasına şefkatle. Bin yıllık mushafın sayfalarına nasıl dokunursa insan, öyle dokun.

     Ben kolayca incinirim bilirsin. Kolayca hasta olur, kolayca vazgeçerim zor olan ne varsa. Kolayca doğmuşum, annem öyle söyler. Kimseler fark etmemiş dünyaya geldiğimi. Bir tek annem anlamış, annem sarılmış, annem kesmiş aramızdaki bağı, annem ağlatmış, annem emzirmiş, annem uyutmuş sonra.

     Bir nefeste doğmuşum gece yarısı. Bir nefeste ölürüm biliyorum. Zamansız ölürüm. Seni zamansız gördüm mesela. Zamansız kör oldu gözlerim. Zamansız yaşlandım. Konuşmayı unutmam zamansız. Gönderdiğim postalar, işe gidişlerim, eve dönüşlerim, doğum günü kutlamalarım hep zamansız.

      Yaşamak böyle bir şeymiş gibi geliyor bir süre sonra. Alıştım. sormuyorum artık bindiğim otobüsün nereye gideceğini, neye inanıyor Stavrogin, ne zaman geçecek baş ağrılarım? Sormuyorum, o kadınları şimdi nerede olduklarını...

 

                                                                                                       Bir Adam Girdi Şehre Koşarak - Tarık Tufan

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !